Een Correspondentie via
Internet... Met Fatale Gevolgen
Moscow Hearts, de thriller van
Marc Pennartz, staat nu online!
Een smakelijke thriller rond een actueel
gegeven, noemde Jos van Cann mijn boek in De Limburger. En
daar was ik niet ontevreden mee. Van Cann geldt immers als één
van de voornaamste thrillerexperts van Nederland.

Ook anderen waren vol lof. Een
page-turner, noemde de één het. Een schitterend
debuut, volgens de ander. En zo waren er nog.
Dat was in 2004, toen Moscow Hearts verscheen.
Aanvankelijk was het alleen in boekvorm te krijgen. Maar
nu staat het verhaal online en is het voor iedereen -
gratis - beschikbaar. Internet is immers de natuurlijke
habitat van deze thriller.
Waar gaat het verhaal
over?
Laat ik mijn oorspronkelijke - en
naderhand aangepaste - flaptekst citeren:
Peter Vogel werkt als bode bij de kleine
Brabantse gemeente Oirschot. Iedereen schijnt hem te mogen en
toch ligt hij op zekere dag vermoord in zijn
slaapkamer.
Wat is er gebeurd? Was hij het toevallige
slachtoffer van een bende Oost-Europese inbrekers die de regio
Eindhoven onveilig maakt? Of werd hij doelbewust afgemaakt
omdat hij iets wist wat anderen niet mogen weten?
Rechercheur Lennart Palm komt in contact
met Sonja, een jonge Russische vrouw die ongewild in de
prostitutie is beland. Hij hoopt dat zij hem kan helpen bij de
oplossing van de zaak.
Vogels zoon Fabian, journalist en
jeugdvriend van Palm, volgt zijn eigen spoor. Maar ook dat
leidt naar Rusland. Is de oplossing te vinden in
Moskou?
Gaandeweg krijgen zowel Palm als Vogel te
maken met menselijke drama's die zich afspelen in een schimmige
wereld waarin bedrog, geweld én romantiek een eigen, moeilijk
te ontwarren kluwen vormen.
Er is veel meer over te vertellen. Maar
misschien is het gewoon beter als je Moscow Hearts zelf
leest. Thuis, met een print van de pagina's op je
schoot of gewoon voor de computer, met een drank van je
keuze naast het toetsenbord. Of op je werk, als je weer eens
niks te doen hebt en je baas toch verwacht dat je tot 5 uur op
je stoel blijft zitten - ja, zo zijn bazen.
Marc Pennartz.
|